TA 1675, I, Buch 2 (Skulptur), Tafel i (nach S. 26)

Io non son (come paio) un Babbuino
stroppiato, senza piedi, et senza mani,
Ne men con glialtri membri sconci et strani,
La simmia son di Niccolo Zoppino.

Ma son quel Famosissimo Pasquino
ché tremar faccio i signor piu soprani,
et stupir forastieri, et Paesani
Quando compongo in volgareo, o in latino.

Non dir mai ver
se voi viuer
in Corte

Roma
oggnio
Pazzo
Domma

Pasquinus eram nunc Lapis,
Forsan Apis: quia pungo.
Dii tibi culeum: si spernis aculeum.
Etiam mellibus ungo: veritas dat favos.
Et felle purgo: si sapis.
Audi Lapidem:
magis lepidum, quàm lividum.
Fruere salibqus insulse!
ut bene sapias.
Calcibus calceos olim aptavi:
nunc rectos pedibus gressûs inculco,
Abi in lapidicinas: si spernis lapidicinium

Lapis loquitur: forsan Lapides increpat
Roma olim, quot homines, tot Statua: hodie tot lapides, quot homines.
Nisi tu faceres, qua laquor: mutus ego Lapis essem.
Lapis latrat: canis est: forsan funes videt.
Video te, et rideo: Odia non audio.
Forsan tu alapas Lapidi non laesurus laederis: impinges, non punges.
Ego neminem laedo, nisi malos accede si bonus es.
Audi me loquentem, et vitam corrige: ne vitia tua omnes loquantur.
Si me conteris: in plures Lapis lapides abibit:
Etiam Lapilli loquentur.

Pasquin, gestümmelte Statua von Alexander M. und Clitus: am Pal: des Pr. Ursini.